Om de eerste tijd thuis door te komen, heeft de chirurg zes morfinepillen voorgeschreven. "Niet meer, want het is verslavend, haha". Later valt er weinig meer te lachen. Mijn arm brandt, van schouder tot vingertop.

Mijn vriend zet verschillende wekkers. Zo laat ibuprofen, dan twee paracetamol, om die tijd weer morfine. Ik denk aan de film Saw en wil zelf een zaag in mijn arm zetten om de horror te stoppen.

Net als ik denk de patiƫnt te zijn met het placebomedicijn, neemt de pijn af. Het is zo verlichtend dat ik ineens begrijp wat de chirurg bedoelt.

Misschien dan toch mijn andere elleboog ook aan de tramrails offeren.